Sunday, December 27, 2015

محفلی که تیرباران شد

«محفلی که تیرباران شد» نسخه‌ی کوتاه‌شده‌ی ويديوئی‌ست که از يک محاکمه در دادگاه انقلاب اسلامی در زندان اوين در سال ۱۳۶۰به دست آمده است. اين ويديو بخش اصلی از جريان محاکمه‌ی هفت نفر از ۹ عضو شورای منتخب جامعه‌‌ی بهائيان ايران، معروف به محفل روحانی ملی بهائيان، در سال ۱۳۶۰ است. در حکم صادر شده عليه متهمان اين دادگاه مدت اين محاکمه دو ساعت و سی دقيقه ثبت شده است اما نسخه‌ی پيدا شده تنها دو ساعت از جريان دادگاه را نشان می‌دهد. کيفيت اين ويديو در اثر سال‌ها پنهان ماندن بسيار پايين است.
از گفته‌های قاضی در طول ويديو به نظر می‌رسد که که ضبط اوليه‌ی آن به منظور استفاده‌ی نمايشی در تلويزيون و برای عموم مردم ايران بوده؛ اما به هر دليلی اين فيلم هرگز پخش نشده است.
اين ويديو سال‌ها بعد توسط يکی از دست‌اندرکاران دادگاه انقلاب شناسائی و در اختيار يکی از آشنايان بهائی‌اش قرار می‌گيرد. بنياد تسليمی‌ پس از دستيابی به نسخه‌ای از اين ويديو آن را در اختيار شبکه‌ی تلويزيونی‌ بی‌بی‌سی‌ قرار داد و آنها متعاقباً بر پايه‌ی اين ويديوی نادر اقدام به توليد مستندی با عنوان "عدالت انقلابی در ايران" کردند. 
در ويديوی اين محاکمه فقط ۷ مرد عضو محفل ملی بهائيان حضور دارند اما هشتمين عضو دستگير شده‌ی محفل، خانم ژينوس نعمت (محمودی) نيز بر اساس ادعای حکم صادره در همانجا محاکمه و به همراه ۷ عضو ديگر محفل در پايان اين جلسه‌ی دوساعت و نيمه محکوم و بلافاصله تيرباران می‌شود.

نسخه‌ی کامل ویدیوی محاکمه‌ی اعضای محفل ملی بهائیان ایران
http://aasoo.org/articles/41/

Saturday, December 26, 2015

Unity is the expression of

 "I have come from distant lands to visit the meetings and assemblies of this country. In every meeting I find people gathered loving each other; therefore I am greatly pleased. The bond of union is evidenced in this assembly today where the power of God has brought together in faith, agreement and concord those who are engaged in furthering the development of the human world. It is my hope that all mankind may become similarly united in the bond and agreement of love. Unity is the expression of the loving power of God and reflects the reality of divinity. It is resplendent in this day through the bestowals of light upon humanity."


Bahá’í World Faith—Selected Writings of Abdu’l-Bahá

عدالت انقلابی در ايران


تلويزيون بیبیسی در مستندی با عنوان "عدالت انقلابی در ايران" به عملکرد و سير تحول دادگاههای انقلاب از زمان تأسيس آنها تا امروز می پردازد؛ در اين مستند، بخش‌هایی از ويديویی تازه‌یافته از جريان يک محاکمه در دادگاه انقلاب اسلامی در اوين، نمايش داده می‌شود. ويديوی به دست آمده بخشِ اصلی از جريان محاکمه‌ی هفت نفر از ۹ عضو شورای منتخب جامعه‌‌ی بهائيان ايران، معروف به محفل روحانی ملی بهائيان، در سال ۱۳۶۰ است. در حکم صادر شده عليه متهمانِ اين دادگاه، مدت اين محاکمه دو ساعت و سی دقيقه ثبت شده است اما نسخه‌ی پيدا شده تنها دو ساعت از جريان دادگاه را نشان می‌دهد. کيفيت اين ويديو، در اثر سال‌ها پنهان‌ماندن، بسيار پايين است. اين ويديو زمينه‌ی اوليه و اصلی مستند بی‌بی‌سی در مورد سيستم قضایی ايران، و به ويژه دادگاه‌های انقلاب، پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ است.
بنا به گفته‌های قاضی در طول ويديو، به نظر می‌رسد که که ضبط اوليه‌ی آن به منظور استفاده‌ی نمايشی در تلويزيون و برای عموم مردم ايران بوده؛ اما به هر دليلی اين فيلم هرگز پخش عمومی نشده است. اين ويديو را سال‌ها بعد يکی از دست‌اندرکاران دادگاه انقلاب شناسایی و توسط او در اختيار يکی از آشنايان بهایی‌اش قرار می‌گيرد. چندين سال پس از آن بنياد تسليمی‌ به نسخه‌ای از اين ويديو دسترسی یافته و آن را در اختيار شبکه‌ی تلويزيونی‌ بی‌بی‌سی قرار می‌دهد.
بخشی از ويديوی‌ محاکمه که در مستند "عدالت انقلابی در ایران" استفاده شده و نيز خلاصه‌ی ۳۰ دقيقه‌ای آن که در سايت "آسو" قابل دسترسی است به خوبی نشان می‌دهد که متهمان بهائی، مثل هزاران فرد ديگری که پيش و پس از آنها در دادگاه‌های انقلاب محاکمه شدند، از حق داشتن وکيل و حتی فرصت عادلانه‌ برای دفاع از خودشان محروم بوده‌ و با اتهاماتی عموماً بی‌پايه و بدون هرنوع سند يا پشتوانه‌ی حقوقی‌ مواجه بوده‌اند. هفت متهم حاضر در ويديوی اين محاکمه به همراه با خانم ژينوس محمودی‌ (نعمت)، عضو ديگر محفل ملی‌ بهائيان ايران که در جريان محاکمه نشانی از او نيست، در پايان اين جلسه‌ی دوساعت و نيمه محکوم و در همان روز تيرباران می‌شوند.
داستان اين هشت نفر و داستان‌های قربانيان ديگر دادگاه‌های ‌انقلاب اسلامی در فيلم "عدالت انقلابی در ایران"، تصويری بهنگام و قوی از نقض حقوق بشری و قضایی متهمان در دادگاه‌های انقلاب اسلامی را پيش روی مخاطبان و پژوهشگران قرار می‌دهد.

Friday, December 25, 2015

Women and the New Age

The world in the past has been ruled by force, and man has dominated over woman by reason of his more forceful and aggressive qualities both of body and mind. But the balance is already shifting; force is losing its dominance, and mental alertness, intuition, and the spiritual qualities of love and service, in which woman is strong, are gaining ascendancy.

Hence the new age will be an age less masculine and more permeated with the feminine ideals, or, to speak more exactly, will be an age in which the masculine and feminine elements of civilization will be more evenly balanced.

‘Abdu’l-Bahá, Star of the West, viii, No. 3, p. 4

Thursday, December 24, 2015

Conflict versus Concord

‘Abdu’l-Bahá says:

"In the world of nature the dominant note is the struggle for existence—the result of which is the survival of the fittest. The law of the survival of the fittest is the origin of all difficulties. It is the cause of war and strife, hatred and animosity, between human beings. In the world of nature there is tyranny, egoism, aggression, overbearance, usurpation of the rights of others and other blameworthy  attributes which are defects of the animal world. Therefore, so long as the requirements of the natural world play paramount part among the children of men, success and prosperity are impossible. Nature is warlike, nature is bloodthirsty, nature is tyrannical, for nature is unaware of God the Almighty. That is why these cruel qualities are natural to the animal world.
Therefore the Lord of mankind, having great love and mercy, has caused the appearance of the prophets and the revelation of the Holy Books, so that through divine education humanity may be released from the corruption of nature and the darkness of ignorance, be confirmed with ideal virtues and spiritual attributes, and become the dawning-place of merciful emotions. …
A hundred thousand times, alas! that ignorant prejudice, unnatural differences and antagonistic principles are yet displayed by the nations of the world toward one another, thus causing the retardation of general progress....

Bahá’u’lláh and the New Era

Sunday, December 20, 2015

The Change of Heart

To one who spoke of the people’s desire to possess the land, and of the strong under-current of rebellion on the part of the labouring classes, ‘Abdu’l-Bahá said:
“ Fighting, and the employment of force, even for the right cause, will not bring about good results. The oppressed who have right on their side, must not take that right by force; the evil would continue. Hearts must be changed. The rich must wish to give! Life in man should be like a flame, warming all with whom it comes into contact. The spiritually awakened are like to bright torches in the sight of God, they give light and comfort to their fellows.”
When asked if he did not find the manners of the English rude and awkward, compared with those of the East, ‘Abdu’l-Bahá said he had not felt this. As a nation increases in spirituality, the the manners become different.

‘Abdu’l-Bahá in London

Sunday, December 13, 2015

Influence of the Press

In this day the mysteries of this earth are unfolded and visible before the eyes, and the pages of swiftly appearing newspapers are indeed the mirror of the world; they display the doings and actions of the different nations; they both illustrate them and cause them to be heard. Newspapers are as a mirror endowed with hearing, sight and speech; they are a wonderful phenomenon and a great matter.
 But it behooves the writers and editors thereof to be sanctified from the prejudice of egotism and desire, and to be adorned with the ornament of equity and justice. They must inquire into matters as fully as possible in order that they may be informed of the real facts, and commit the same to writing. Concerning this wronged one, what the newspapers have published has for the most part been devoid of truth. Good speech and truthfulness are, in loftiness of position and rank, like the sun which has risen from the horizon of the heaven of knowledge.

Bahá’u’lláh—Tablet of Tarazát.

Saturday, December 12, 2015

Be unrestrained as the wind,...

 "Be unrestrained as the wind, while carrying the Message of Him Who hath caused the Dawn of Divine Guidance to break. Consider, how the wind, faithful to that which God hath ordained, bloweth upon all the regions of the earth, be they inhabited or desolate. Neither the sight of desolation, nor the evidences of prosperity, can either pain or please it. It bloweth in every direction, as bidden by its Creator. So should be every one that claimeth to be a lover of the one true God.

It behoveth him to fix his gaze upon the fundamentals of His Faith, and to labor diligently for its propagation. Wholly for the sake of God he should proclaim His Message, and with that same spirit accept whatever response his words may evoke in his hearer. He who shall accept and believe, shall receive his reward; and he who shall turn away, shall receive none other than his own punishment."

Gleanings From the Writings of Bahá’u’lláh

Saturday, November 28, 2015

And if iniquity be not committed, ...

"My God, my God! If none be found to stray from Thy path, how, then, can the ensign of Thy mercy be unfurled, or the banner of Thy bountiful favor be hoisted? And if iniquity be not committed, what is it that can proclaim Thee to be the Concealer of men’s sins, the Ever-Forgiving, the Omniscient, the All-Wise?
May my soul be a sacrifice to the trespasses of them that trespass against Thee, for upon such trespasses are wafted the sweet savors of the tender mercies of Thy Name, the Compassionate, the All-Merciful. May my life be laid down for the transgressions of such as transgress against Thee, for through them the breath of Thy grace and the fragrance of Thy loving-kindness are made known and diffused amongst men. May my inmost being be offered up for the sins of them that have sinned against Thee, for it is as a result of such sins that the Day Star of Thy manifold favors revealeth itself above the horizon of Thy bounty, and the clouds of Thy never-failing providence rain down their gifts upon the realities of all created things."

Gleanings From the Writings of Bahá’u’lláh

Wednesday, November 25, 2015

حضرت عبدالبهاء: مركز ميثاق

در ۲۹ نوامبر ۱۹۲۱، جمعيتي مركب از ۱۰۰۰۰ نفر، از يهودي و مسيحي و مسلمان و از فرق و مذاهب گوناگون در كوه كرمل واقع در ارض اقدس جمع شدند تا براي درگذشت شخصي كه به عنوان جوهر «حکمت و تقوى و علم و عطاء» ستايشش مي كردند، سوگواري كنند. [۱] در آن هنگام، حضرت عبدالبهاء، فرزند و جانشين حضرت بهاءالله، به خطاب رهبر يهودي به عنوان «مثال زندۀ فداكاري»، از زبان ناطقي مسيحي به عنوان كسي كه بشر را به «طريق راستي» هدايت فرمود و توسط يك رهبر برجستۀ مسلمان به عنوان «ركن صلح» و تجسم «جلال و عظمت» توصيف گرديدند.
[۲] مراسم تشييع ايشان، به گفتۀ يكي از ناظران غربي، جماعت كثيري را گرد هم آورد كه «همه از درگذشتش غمناک و از تذکار سوانح حياتش دلشاد بودند.»[۳]
 حضرت عبدالبهاء را در شرق و غرب عالم، به عناوين سفير صلح، قهرمان عدالت، رهبر و نمايندۀ يك آيين جديد مي شناختند. حضرت عبدالبهاء در سفرهاي تاريخ ساز خود به شمال امريكا و اروپا، تعاليم اساسي پدر بزرگوارشان را در گفتار و كردار با قدرت و قاطعيت اعلان فرمودند. حضرت عبدالبهاء تعليم فرمودند كه «محبت بزرگترين قانون در عالم وجود است» و اوست كه «سبب تمدن امم» [۴] ميشود. ميفرمايند: «اساس حيات و وجود تعاون و تعاضد است» [۵] و در عمل با هر نفسي كه از سر راهشان مي گذشت، از امير و اسير، يكسان
برخورد فرمودند ....

وضوع جانشينى در جميع اديان همواره مسئله اي بسيار مهم و حساس بوده است و عدم اتّفاق بر سر جانشين لاجرم سبب انشقاق و تفرقه در كليه اديان شده است. براي مثال، هالۀ ابهامي كه جانشينان واقعی حضرت عيسي و حضرت محمد را در بر گرفت، در نهایت به تفاسير متفاوت و متضاد از متون مقدسۀ آن ادیان انجاميد و هم در مسيحيت و هم در اسلام به اختلافات عميقي منجر شد. در اين خصوص حضرت بهاءالله مانع هر اشتقاقي شدند و با تمهيداتي كه در وصيتنامۀ خويش با عنوان «كتاب عهدي» انديشيدند، بنيان متيني براي آيين خويش بنياد نمودند. ايشان فرمودند: « چون بحر حضورم فرونشيند و کتاب ظهورم بپايان رسد پس به آنکس که خداوند بيمانند اراده فرموده و از اين اصل قديم منشعب گشته توجّه نمائيد. مقصود از اين آيه مبارکه غصن اعظم [حضرت عبدالبهاء] بوده» [۹] انتصاب حضرت عبدالبهاء توسط حضرت بهاءالله به عنوان جانشين ايشان، انتشار پيام اميد و صلح جهاني را به تمام نقاط جهان تضمين نمود و واسطۀ تشخيص وحدت اصليه ميان همۀ ملل و اقوام شد. حضرت بهاءالله در اشاره به حضرت عبدالبهاء مي فرمايند: ‌«جلال خدا بر تو و بر كسي كه به تو خدمت كند و گرد تو طواف كند و واي بر كسي كه با تو مخالفت كند و به تو آزار برساند، خوشا به حال كسي كه تو را دوست بدارد و واي به حال كسي كه با تو دشمني كند.» [۱۰] به طور خلاصه، حضرت عبدالبهاء مركز عهد و ميثاق حضرت بهاءالله، تضمين كنندۀ اتحاد جامعۀ بهايي و حافظ انسجام تعاليم امر بهايي بودند . حضرت عبدالبهاء به عنوان مبين منصوص حضرت بهاءالله، بدل به «لسان گوياى کتاب الله و مفسر کلام الهى» [۱۱] شدند. قدرت عظيم خلاقۀ موجود در ظهور حضرت بهاءالله بدون حضرت عبدالبهاء به بشر انتقال نمي يافت ...و اهميت اين قدرت درك نمي شد.

Sunday, November 22, 2015

Thine eye is My trust,

 "Thine eye is My trust, suffer not the dust of vain desires to becloud its luster. Thine ear is a sign of My bounty, let not the tumult of unseemly motives turn it away from My Word that encompasseth all creation. Thine heart is My treasury, allow not the treacherous hand of self to rob thee of the pearls which I have treasured therein. Thine hand is a symbol of My loving-kindness, hinder it not from holding fast unto My guarded and hidden Tablets….

Unasked, I have showered upon thee My grace. Unpetitioned, I have fulfilled thy wish. In spite of thy undeserving, I have singled thee out for My richest, My incalculable favors….
O My servants! Be as resigned and submissive as the earth, that from the soil of your being there may blossom the fragrant, the holy and multicolored hyacinths of My knowledge. Be ablaze as the fire, that ye may burn away the veils of heedlessness and set aglow, through the quickening energies of the love of God, the chilled and wayward heart. Be light and untrammeled as the breeze, that ye may obtain admittance into the precincts of My court, My inviolable Sanctuary."

Gleanings From the Writings of Bahá’u’lláh

Sunday, November 15, 2015

Night hath succeeded day, ...

Night hath succeeded day, and day hath succeeded night, and the hours and moments of your lives have come and gone, and yet none of you hath, for one instant, consented to detach himself from that which perisheth. Bestir yourselves, that the brief moments that are still yours may not be dissipated and lost. Even as the swiftness of lightning your days shall pass, and your bodies shall be laid to rest beneath a canopy of dust. What can ye then achieve? How can ye atone for your past failure?

The everlasting Candle shineth in its naked glory. Behold how it hath consumed every mortal veil. O ye moth-like lovers of His light! Brave every danger, and consecrate your souls to its consuming flame. O ye that thirst after Him! Strip yourselves of every earthly affection, and hasten to embrace your Beloved. With a zest that none can equal make haste to attain unto Him.

Gleanings From the Writings of Bahá’u’lláh

Saturday, November 14, 2015

Birth of Bahá’u’lláh


He is the Most Holy, the Most Exalted, the Most Great.

The Birthday Festival is come, and He Who is the Beauty of God, the All-Powerful, the All-Compelling, the All-Loving, hath ascended His throne. Well is it with the one who in this Day hath attained His presence and towards whom the gaze of God, the Help in Peril, the Self Subsisting, hath been directed. Say: We have celebrated this Festival in the Most Great Prison at a time when the kings of the earth have risen against Us. Yet the ascendancy of the oppressor can never frustrate Us, nor can the hosts of the world dismay Us. Unto this doth the All Merciful bear witness in this most august station.

Say: Should the quintessence of assurance be dismayed before the clamour of the peoples of the world? Nay, by His beauty, which sheddeth its radiance upon all that hath been and all that shall be! This, verily, is the majesty of the Lord that hath encompassed the entire creation, and this is His transcendent power that hath pervaded all them that see and all that is seen. Take fast hold of the cord of His sovereign might and make mention of your Lord, the Unconstrained, at this dawntide whose light hath laid bare every hidden secret. Thus hath the tongue of the Ancient of Days spoken on this Day wherein the choice wine hath been unsealed. Take heed lest the vain imaginings of them that have disbelieved in God perturb you, or their idle fancies deter you from this outstretched path.

O people of Bahá! Soar upon the wings of detachment into the atmosphere of the love of your Lord, the All-Merciful. Arise then to render Him victorious, as bidden in the Preserved Tablet. Beware lest ye contend with any of My servants. Bestow upon them the sweet savours of God and His holy utterances, for through their potency all men will be enabled to turn unto Him. They that remain heedless of God in this Day are in truth lost in the drunkenness of their desires and perceive it not. Well is it with the one who, with lowliness and humility, hath set his face towards the Dayspring of the verses of his Lord.

It behoveth you to arise and acquaint the people with that which hath been sent down in the Book of their Lord, the Almighty, the Unconstrained. Say: Fear ye God and pay no heed to the vain imaginings of them that walk in the ways of doubt and iniquity. Turn ye with radiant hearts towards the throne of your Lord, the Possessor of all names. He, verily, shall aid you through the power of truth. No God is there but Him, the Almighty, the Most Bountiful.

Would ye hasten towards a mere pond, whilst the Most Great Ocean is stretched out before your eyes? Turn ye wholly unto it, and follow not in the footsteps of every faithless deceiver. Thus doth the Bird of Eternity warble upon the branches of Our divine Lote-Tree. By God! A single one of its melodies sufficeth to enrapture the Concourse on high, and beyond them the dwellers of the cities of names, and beyond them those who circle round His Throne at morn and eventide.

Thus have the showers of utterance rained down from the heaven of the will of your Lord, the All-Merciful. Draw nigh unto them, O people, and renounce those who idly dispute the verses that God hath revealed, and who have disbelieved in their Lord when He came invested with proof and testimony.

Bahá’u’lláh 
(Ayyám-i-Tis‘ih, pp. 45–47)

Friday, November 13, 2015

A Tablet in honour of the Birth of the Bab

In the name of the One born on this day, Him Whom God hath made to be the Herald of His Name, the Almighty, the All-Loving!
This is a Tablet We have addressed unto that night wherein the heavens and the earth were illumined by a Light that cast its radiance over the entire creation.

Blessed art thou, O night! For through thee was born the Day of God, a Day which We have ordained to be the lamp of salvation unto the denizens of the cities of names, the chalice of victory unto the champions of the arenas of eternity, and the dawning-place of joy and exultation unto all creation.
Immeasurably exalted is God, the Maker of the heavens, Who hath caused this Day to speak forth that Name whereby the veils of idle fancy have been rent asunder, the mists of vain imagining have been dispelled, and His name “the Self-Subsisting” hath dawned above the horizon of certitude. Through Thee the choice wine of everlasting life hath been unsealed, the doors of knowledge and utterance have been unlocked before the peoples of the earth, and the breezes of the All-Merciful have been wafted over every region. All glory be to that hour wherein the Treasure of God, the All-Powerful, the All-Knowing, the All-Wise, hath appeared!

O concourse of earth and heaven! This is that first night, which God hath made to be a sign of that second night whereon was born He Whom no praise can befittingly extol and no attribute describe. Well is it with him who reflecteth upon them both: Verily, he will find their outer reality to correspond to their inner essence, and will become acquainted with the divine mysteries that lie enshrined in this Revelation, a Revelation through which the foundations of misbelief have been shaken, the idols of superstition have been shattered, and the banner hath been unfurled which proclaimeth, “No God is there but Him, the Powerful, the Exalted, the Incomparable, the Protector, the Mighty, the Inaccessible.”

On this night the fragrance of nearness was wafted, the portals of reunion at the end of days were flung open, and all created things were moved to exclaim: “The Kingdom is God’s, the Lord of all names, Who is come with world-embracing sovereignty!” On this night the Concourse on high celebrated the praise of its Lord, the Exalted, the Most Glorious, and the realities of the divine names extolled Him Who is the King of the beginning and the end in this Revelation, a Revelation through whose potency the mountains have hastened unto Him Who is the All-Sufficing, the Most High, and the hearts have turned towards the countenance of their Best-Beloved, and the leaves have been stirred into motion by the breezes of yearning, and the trees have raised their voices in joyful reply to the call of Him Who is the Unconstrained, and the entire earth hath trembled with longing in its desire to attain reunion with the Eternal King, and all things have been made new by that concealed Word which hath appeared in this mighty Name.

 O night of the All-Bountiful! In thee do We verily behold the Mother Book. Is it a Book, in truth, or rather a child begotten? Nay, by Myself! Such words pertain to the realm of names, whilst God hath sanctified this Book above all names. Through it the hidden Secret and the Selections from Days of Remembrance Page  treasured Mystery have been revealed. Nay, by My life! All that hath been mentioned pertaineth to the realm of attributes, whereas the Mother Book standeth supreme above this. Through it have appeared the manifestations of “There is no God but God” over them all. Nay, while such things have been proclaimed to all people, in the estimation of thy Lord naught but His ear is capable of hearing them. Blessed are those that are well assured!

Whereupon, dumbfounded, the Pen of the Most High cried out: “O Thou Who art exalted above all names! I adjure Thee by Thy might that encompasseth the heavens and the earth to exempt me from mentioning Thee, for I myself have been called into being by virtue of Thy creative power. How, then, can I depict that which all created things are powerless to describe? And yet, I swear by Thy glory, were I to proclaim that wherewith Thou hast inspired me, the entire creation would pass away from joy and ecstasy, how much more then would it be overwhelmed before the billows of the ocean of Thine utterance in this most luminous, most exalted and transcendent Spot! Absolve, O Lord, this faltering Pen from magnifying so august a station, and deal mercifully with me, O my Possessor and my King. Overlook then my trespasses in Thy presence. Thou, verily, art the Lord of bounty, the All-Powerful, the EverForgiving, the Most Generous.”

Baha’u’llah

Wednesday, November 11, 2015

Peace is ...

Today there is no greater glory for man than that of service in the cause of the “Most Great Peace.”

Peace is light whereas war is darkness.
Peace is life; war is death.
Peace is guidance; war is error.
Peace is the foundation of God; war is satanic institution.
Peace is the illumination of the world of humanity; war is the destroyer of human foundations.
When we consider outcomes in the world of existence we find that peace and fellowship are factors of upbuilding and betterment whereas war and strife are the  causes of destruction and disintegration.

Selected Writings of ‘Abdu’l-Bahá

Sunday, November 8, 2015

Happy are they who..

When the victory arriveth, every man shall profess himself as believer and shall hasten to the shelter of God’s Faith. Happy are they who in the days of world-encompassing trials have stood fast in the Cause and refused to swerve from its truth.

Gleanings From the Writings of Bahá’u’lláh

Friday, November 6, 2015

دومین محفل روحانی ملی بهاییان ایران پس از انقلاب

http://aeenebahai510.info/node/3359


اخیرا در بی بی سی فارسی و نیز شبکه جهانی بی بی  سی ، فیلمی به نام عدالت انقلابی که در آن دادگاه محاکمه هفت تن از نه عضو محفل روحانی ملی بهاییان ایران بود به نمایش گذاشته شد . بهاییان در هر شهر یا روستایی که هستند جهت انجام امور جامعه خود از قبیل ازدواج ، تعلیم و تربیت اطفال، دفن اموات و غیره نه نفر را که بالای بیست و یک سال سن داشته باشند انتخاب می‌کنند نام این نهاد انتخاباتی ، محفل روحانی محلی است همزمان در هر شهر یا روستا متناسب با جمعیت بهایی ساکن در آن محل یک یا دو نفر به عنوان وکیل و نماینده آن جامعه انتخاب شده و این وکلاء در اوائل اردیبهشت ماه در پایتخت کشور جمع شده از بین همه بهاییان ساکن در آن کشور نه نفر را به عنوان اعضای محفل روحانی ملی آن کشور انتخاب می‌کنند که از جمله وظایف محفل روحانی ملی ارتباط با اولیای امور ، کمک به محافل روحانی محلی در حل مشکلات خود و از این قبیل است .
انتخابات در جامعه بهایی کتبی و سری است یعنی حتی زن و شوهر نیز نباید از رای همدیگر اطلاع داشته باشند ، همچنین آزاد است یعنی هر فرد بهایی به هر نفسی که مایل است می تواند رای دهد و عمومی است یعنی تمام اعضای جامعه بهایی که سنشان متجاوز از بیست و یک سال شده در این روند مسئول و متعهد هستند. از مشخصات و ویژگی های بارز نظام اداری جامعه بهایی ، عدم تبلیغ و پروپاگاند و کاندید شدن افراد است. به نظر بهاییان تبلیغات همچون سم بوده و مآلا سبب تفرقه و تحزب و ضعف و ناکارآمدی جامعه می‌گردد. همچنین نفسی که خود را کاندید می‌نماید یعنی خود را بهتر و برتر از دیگران می‌بیند و هر وقت بهتری و برتری به میان آمد عالم خراب شد. دیگر از ویژگی‌های این نظام اداری اینست که اعضای محافل روحانی محلی یا ملی به خاطر عضویت در محفل نه تفوق و امتیازی نسب به سایر اعضاء جامعه بهایی دارند و نه حقوق و مزایایی دریافت می‌کنند ، عضویت ایشان صرفا جنبه خدماتی و وجدانی دارد. شرط انتخاب شوندگان علاوه بر سن ، داشتن ایمان ، تقوی ، شجاعت ، خلوص نیت ، تواضع و فروتنی و دیگر فضائل اخلاقی لازم برای عضویت در این نهاد روحانی است. پسوند روحانی که بعد از نام محفل قرار دارد گویای این مهم است که تشکیلات اداری نباید به نهادی منجمد که تنها در یک چارچوب خشک و بی‌روح و متعصب مآبانه با افراد در تعامل است تبدیل شود بلکه از نظر بهاییان این محافل و نظام اداری باید مانند نهرها و جویبارهای پاک و زلال باشند تا بتوانند روح حیات روحانی را در جامعه سریان و جریان ‌دهند.
فیلم محاکمه اعضای محفل روحانی ملی بهاییان ایران و همچنین تاریخ انقلاب اسلامی ایران سبب شد تا سلامت و پاکی نظام انتخاباتی بهاییان به جهانیان ثابت شود و  نشان دهد که تنها الگو و سرمشق برای نهادهای انتخاباتی در جامعه‌ایی مدنی و دمکراسی خواه همین شیوه انتخاباتی است و بس . کدام سیستم و نهاد انتخاباتی در جهان هست که اعضای آن خود را فدای جامعه خویش می‌سازند ؟ آیا موردی در سطح جهان یافت می‌شود که در آن برگزیدگان جامعه امنیت خود و خانواده خویش را فدای جمع کرده از راحت و آسایش خود و همسر و فرزندان دلبندشان گذشته ، در اوقات سخت و پرخطر شانه از زیر بار مسئولیت خالی نکرده و به محل امن نگریخته باشند؟ و سرانجام تمام هستی و زندگی و جان عزیز خویش را فدای اتحاد و یگانگی انسان‌ها نمایند؟ آن نفوس برگزیده در واپسین دقایق زندگانی نشان دادند که مردان میدان عملند و نه حرف و شعار بی ثمر.  دلیران جامعه حضرت یزدانند نه گوشه‌نشینان در هنگام التهاب و اضطراب و پرده‌دران در وقت راحت و امنیت. خوف و هراس در اندیشه و خیال ایشان راهی نداشت و سطوت علماء ایشان را مرعوب نساخت. تجسم عینی کلمات و واژگانی همچون تسلیم در برابر اراده حی قدیمند و مظاهر صبر و شکیب در برابر اهل عناد . مهربان به جمیع نوع بشرند و آرام و با سکون در جمع پرخطر. مومن ممتحتند و موقن پر حرارت . دلیر و بی‌باکند و شجاع و بی هراس از تنش‌های قاضی پر غیض و غضب.
فیلم پخش شده با آنکه کوتاه بود ولی بر عالم افکار و ارواح تاثیر بسیاری گذاشت. آن فیلم به گفته فرزند یکی از آن دلاوران همچون صحنه شام آخر تا آخرالزمان با گوشت و پوست تاریخ عجین گردید و از جملۀ حوادثِ برجستۀ تاریخی شده تا ابدالآباد جزیی جدانشدنی و جاویدان از متن تاریخ گشت. ظاهرا این فیلم برای توجیه ظلم و ستمی که بر بهاییان ایران روا می‌دارند تدارک دیده شده بود و شاید برای همین دلیل که در انظار عموم پخش خواهد شد از حضور سرکار خانم محمودی ، هشتمین عضو محفل روحانی ملی، در مقابل دوربین ممانعت به عمل آمده چه که در اندیشه فقهی ایشان " زن " نباید در امور جامعه ملی یک کشور مشارکت نماید و نشان دادن سرکار خانم محمودی به نفسه سبب خفت و حقارت آن مردان بداندیش می‌گشت. اما آن بانوی ارجمند حکمی مساوی با دیگر همکاران خویش دریافت داشتند و جملگی به مقام شهادت کبری فائز و نائل گردیدند .
آن فیلم نبرد و پیکاری نابرابر بین نور و تاریکی ، درستکاری با پلیدی ، حق و راستی با پلشتی و فرومایگی بود . گرچه اولیای امور تصور می‌کردند با اسارات جسم آن نازنینان روح والای ایشان نیز اسیر شده و در برابر گمراهان به کرنش و تعظیم وادار خواهند شد اما پاسخ های کوتاه که با فریاد و عصبیت رئیس دادگاه نیمه تمام باقی می‌ماند گویای دو حقیقت بود. حقیقت نخست رهایی و آزادگی آن ارواح مقدسه که زنجیر و زندان هرگز قادر به اسارات گرفتن ایشان نگردید و حقیقت دوم استیصال و درماندگی رئیس دادگاه که ذره‌ای التماس و یا ضعف و عجز و ابراز ندامت و پشیمانی را نتوانست با تهدیدها و تهمت‌های دروغین خود و ایجاد التهاب و جنجال و تنش مداوم در دادگاه برای ملت ایران به نمایش گذارد.  
جناب فرید بهمردی از اعضای محفل روحانی ملی سوم که بعدها دستگیر و راهی زندان شده بودند روزی در زندان اوین با یکی از عزیزان همبند خود صحبت می‌کردند که بعدها آن عزیزِ آزاد شده،  برای نگارنده آن گفتگو را بیان فرمود. جناب بهمردی می‌گفت فلانی میدانی چرا بعضی از بهایی‌ها که در زندان هستند تبری می‌کنند و سپس از زندان آزاد می‌شوند؟ و سپس ادامه داده فرمود برای آنکه آنهایی که در خارج از ایران هستند فکر نکنند که زندان جای امن و راحت و آسایش است بلکه بدانند که در زندان زجر هست ، توهین هست، حقارت و درد هست ، تعب و الم و شکنجه جانکاه هست و بعد جناب بهمردی ادامه داد و فرمود در حقیقت آن نفوس متبری نیز به نوعی سبب اعلاء و اشتهار امرالله هستند. جناب بهمردی در پایان سخنی را بیان نمود که هر نفس مومنی به حضرت بهاءالله چون آن را شنید پشتش به لرزه آمد. ایشان فرمود اگر روزی حضرت بهاءالله بخواهند که مرا با این روش و شیوه (یعنی تبری ) سبب اشتهار و اعلاء امرشان قرار دهند من راضی و حاضرم. جناب بهمردی سرانجام و پس از تحمل شکنجه‌هایی فراوان به شهادت رسید.
این حکایت از آن جهت بیان شد تا واقعیت تلخ و دردناک وجود شکنجه در زندان‌ها که امروزه برای  اکثریت مردم ایران فاش و برملاء شده در نظر گرفته شود و علت و سبب کارگر نبودن آن شکنجه‌ها بر اکثر قریب به اتفاق بهاییان  از جمله تمامی اعضای محافل روحانی ملی ایران ، مورد تفکر و تعمق قرار گیرد. شکنجه‌هایی که قرون وسطای جهان کاتولیک در پیش آن روسفید است.
در فیلم پخش شده ادب و نزاکت توام با قدرت و شجاعت در طرز منش اعضای محفل روحانی ملی آشکار و نمایان بود. حتی مزاح جناب کامران صمیمی با قاضی عبوس و ناعادل ، سبب خندان شدن او شد. فشار قاضی بر جهت گیری سیاسی بهاییان یا بهتر بگوییم بر انطباق با سیاست و دیدگاه علمای عظام راه به جایی نبرد و جناب قدرت الله روحانی علیرغم ایجاد تشنج و تنشِ چند باره از سوی قاضی با متانت و پختگی پاسخ او را دادند. تمجید ظاهری و کلامی دولت امریکا از اهداف صلح جویانه دیانت بهایی به مذاق رئیس دادگاه خوش نیامده و آن را اتهامی سنگین عنوان نمود. پاسخ کوتاه و قاطع جناب دکتر عزت الله فروهی سبب اسکات قاضی شد. همه آن اتهامات واهی و پوچ صرفا برای خالی نبودن عریضه و برگزاری نمایشی به نام دادگاه بود والا اصولا هدف از تشکیل آن جلسه دادگاه کشف حقیقت نبود بلکه از ابتدا هدفی بدشگون در نظر گرفته شده بود و آن تیرباران برگزیدگان جامعه بهایی و نشان دادن عطش شدید به ریختن خون بیگناهان و مرعوب نمودن جامعه بهایی بود.
با مشاهده فیلم محاکمه برگزیدگان جامعه بهاییان ایران غم و شادی ، سرور و اندوه توامان شده ، مباهاتی روحانی از داشتن چنین برگزیدگانی که همچون کوهی بزرگ ، سدی در برابر سیل خروشان ایذاء و آزار بیدادگران به جمع مومنین شده بودند در جان پدیدارگردید و از پس آن اعتقادی عمیق به خداوند و مظهر ظهورش که مشتی خاک را از اهتزاز کلمه خلاقه اش به عالم افلاک می‌رساند ایجاد و با چشم سر مشاهده گردید.
اما در آن فیلم ، صحنه هایی از نور دیده می شد  نوری که از ورای تاریخ آینده به زمان حال رسیده است آن نور را در رفتار و گفتار و کردار و سیمای آن تنهای رنجور بلا می‌شد به راحتی تشخیص داد.  آن نفوس پاک و بی پیرایه ، طلایع داران دوران طلایی و عصر ذهبی نوع بشر بودند دورانی که خصومت بین ملل جای خود را به اخوت و آشتی و تفاهم داده ، شبح جنگ و قتال برای همیشه رخت از میان بربسته ، این کره خاک نمونه‌ای از جهان افلاک گشته و این خاک سیاه رشک جنت علیا گردیده است. رفتار آسمانی و کردار ربانی و گفتار چون شیر آن شیران بیشه عرفان و دانایی که انعکاسی از تعالیم جدید خداوندی است به زودی زود در این پهنه گیتی ، جهانگیر و گسترده خواهد شد و بسیاری را بر آن خواهد داشت که همچون این مردان و زنان شجاع و فداکار در عرصه زندگانی ، رفتار و سلوک داشته باشند. حضرت بهاءالله در آثار خود اظهار داشته‌اند که سخن و گفتار ایشان آسمانی است نه بشری و خاصیت این جنبۀ آسمانیِ کلامِ حضرت بهاءالله تاثیرگذاری شدید بر ارواح و قلوب انسانی است به حدی که از آن به خلق بدیع و آفرینش نوین تعبیر می‌شود. آن فیلم مدرک و دلیل و تائیدی بر حقانیت و الهی بودن دیانت بهایی بود چه که این دیانت توانسته انسان‌هایی تا بدان درجه روحانی و متعالی خلق نماید که برخلاف سایر حاضرین در آن دادگاه به شیوه و روشی معتقدند که سبب سلامت روح و روان و سعادت و رفاه همه ابناء نوع بشر است و هیچ فتنه و بلایی وحشت آفرین ایشان را ازآن صراط مستقیم منحرف و سرخورده نساخت و سرانجام با خون خود این حقانیت را به ثبوت و ظهور رساندند. قلم از وصف مقام آن عاشقان قربانگاه حضرت عشق نه تنها عاجز و ناتوان بلکه شرمگین و نالان است. حضرت بهاءالله نزدیک به یکصد و بیست پیش به پاکی فطرت ایرانیان اشاره فرموده و در نامه‌هایی که برای پیروان خود از زندان عکا به ایران می‌فرستادند به صراحت اظهار فرمودند که اگر علمای ایران مانع نمی شدند ملت ایران ظرف دو سال یا کمی بیشتر کل در ظل حضرت رحمن داخل می‌شدند. اکنون پس از گذشت آن زمان طویل ، امام جمعه موقت شیراز در چند ماه اخیر عنوان کرد که اگر ما علمای شیعه نبودیم ایران اکنون دچار بهاییت شده بود! در این گفته امام جمعه محترم شیراز باید ساعت‌ها بلکه روزها تفکر و تعمق شدید نمود.
عجب بسیار در آن است که علمای طراز اول شیعه ایران طبق آیات دینی خود از حقانیت دیانت بهایی به خوبی آگاه و مطلعند و صرفا به خاطر منافع مادی همچون خمس و زکات و دیگر وجوهات شرعی و نیز حرام شمرده شدن ارتقا به منبر که پایه های قدرت ایشان بر آن استوار شده و نیز برچیده شدن بساط ریاست در این دیانت نه تنها نتوانستند رشته‌های علایق مادی خود را قطع نمایند که با ایجاد تهمت و افتراء سبب سوءظن و بدبینی مردمان گشته سبب ادبار و اعراض ایشان شده‌اند. حتی به این نیز بسنده نکرده با شیوه های غیر انسانی و غیر اخلاقی که مردود در همه ادیان است سعی در از بین بردن جامعه دینی بهایی دارند. در همان سال‌های نخست انقلاب ، روش‌های این هدف و سیاست یعنی محو جامعه بهایی ایران توسط برخی از آیت‌الله های بنام آن زمان در قالب دو راهکارِ همزمان ، ریخته شد که گفتند سران جامعه بهایی را دستگیر و وادار به تبری می‌کنیم و همه بهاییان را از ادارات و مشاغل خود اخراج می سازیم. این ضربات پی در پی قطعا سبب خواهد شد که ظرف چند ماه آینده همه آنها مسلمان شده دیگر هیچ بهایی در ایران باقی نماند. نتیجه آن سیاست‌ها که روش ستمگران جبار است چه شد و چه اثر داشت؟
اولین محفل روحانی ملی بهاییان ایران در سال 1359 ربوده و مفقود الاثر گردیدند یک روز پس از ربوده شدن ایشان بنا به فرموده بیت العدل اعظم  ، "موذنین دوم "، یعنی محفل روحانی ملی دوم جایگزین ایشان شده که جملگی با خطاب موذنین دوم از سرنوشت محتوم خود آگاه شدند . در تاریخ دیانت بهایی واقعه‌ایی مربوط به سال‌های اولیه این نهضت روحانی یعنی آیین بابی ثبت شده که در آن سال‌ها هنوز شعائر اسلامی از جمله اذان و نماز در جامعه مومنان رایج بود. گروهی از بابیان در کاروانسرایی در شهر بابل در محاصره مقلدین آخوندی گرفتار شدند. جناب ملاحسین بشرویه ایی ، قائد آن جمع در هنگام غروب آفتاب رو به مومنین کرده فرمود کیست از جان بگذرد و در فراز کارونسرا اذان مغرب را بخواند. فردی با نهایت شور و شعف حاضر به انجام این فریضه گردید و چون بر بام کاروانسرا ایستاد و جملاتی از اذان را خواند با گلوله‌ایی از سوی محاصره کنندگان به شهادت رسید. ملاحسین از مومنین خواست تا موذن دوم بر بام رفته ، اذان را تمام نماید جوانی از میان ایشان برخاست و بر بام کارونسرا ادامه اذان را خواند ولی او نیز پس از خواندن سه ، چهار جمله از اذان ، هدف تیر گشته به شهادت رسید ملاحسین فرمود تا نفس دیگری بر بام ارتقاء جسته و اذان را اتمام و اکمال نماید نفس نفیسی این مهم را تقبل و اذان را تکمیل نمود ولی در آخرین لحظه او نیز با شلیک پیروان نادان و ناآگاه آخوند به شهادت رسید. پس از دستگیری اعضای دومین محفل روحانی ملی بهاییان ایران ، بیت العدل اعظم با خطاب "موذنین سوم" ، شروع کار سومین محفل روحانی ملی ایران را تایید فرمودند. در دوران همین محفل یعنی در شهریور سال 1362  بود که دولت تشکیلات بهایی را غیر قانونی اعلام کرده و محفل ملی سوم نیز طی نامه سرگشاده‌ایی ضمن پذیرش و قبول تعطیلی تشکیلات و نظام انتخاباتی در ایران ، از ایشان خواستند تا به حقوق انسانی و اساسی بهاییان ایران تعدی ننمایند. اعضای این محفل که از مدتها قبل تحت تعقیب بودند همگی به استثنای جناب خانجانی دستگیر و سرانجام همگی آن عزیزان به جز یک نفر از ایشان ، با شدیدترین و هول انگیزترین شکنجه‌ها ، برخی در زیر شکنجه و برخی با تیرباران به شهادت رسیدند .
آیا اکنون وقت آن فرا نرسیده تا متصدیان امور از آنچه گذشته و میگذرد پند و عبرت گیرند و از خرابه‌های ظلم و نادانی خارج شده و از تعدی و ستمی که نسبت به جامعه بهاییان ایران روا می‌دارند دست کشند و روح خود و پیروان خویش را بیش از این به تدنی و انحطاط دچار ننمایند؟ به راستی ایشان باید بدانند که زخمه‌هایی که بر بهاییان وارد می‌نمایند زخم‌هایی التیام ناپذیر و عمیق بر ارواح خود ایشان خواهد گذاشت.
جانتان خوش باد
نگارنده : مقدم
مهر 1394

Tear asunder, in My Name,...

Tear asunder, in My Name, the veils that have grievously blinded your vision, and, through the power born of your belief in the unity of God, scatter the idols of vain imitation. Enter, then, the holy paradise of the good-pleasure of the All-Merciful. Sanctify your souls from whatsoever is not of God, and taste ye the sweetness of rest within the pale of His vast and mighty Revelation, and beneath the shadow of His supreme and infallible authority. Suffer not yourselves to be wrapt in the dense veils of your selfish desires, inasmuch as I have perfected in every one of you My creation, so that the excellence of My handiwork may be fully revealed unto men. It follows, therefore, that every man hath been, and will continue to be, able of himself to appreciate the Beauty of God, the Glorified. Had he not been endowed with such a capacity, how could he be called to account for his failure? If, in the Day when all the peoples of the earth will be gathered together, any man should, whilst standing in the presence of God, be asked: “Wherefore hast thou disbelieved in My Beauty and turned away from My Self,” and if such a man should reply and say: “Inasmuch as all men have erred, and none hath been found willing to turn his face to the Truth, I, too, following their example, have grievously failed to recognize the Beauty of the Eternal,” such a plea will, assuredly, be rejected. For the faith of no man can be conditioned by any one except himself.


Gleanings From the Writings of Bahá’u’lláh

Sunday, November 1, 2015

The Sin-covering Eye

On no subject are the Bahá’í teaching more imperative and uncompromising than on the requirement to abstain from faultfinding.
Both Bahá’u’lláh and ‘Abdu’l-Bahá are at great pains to make it clear that on this subject They mean all They say. We read in the Hidden Words:

O Son of Man!
 Breathe not the sins of others so long as thou art thyself a sinner. Shouldst thou transgress this command, accursed wouldst thou be, and to this I bear witness.

 O Son of Being!
 Ascribe not to any soul that which thou wouldst not have ascribed to thee, and say not that which thou doest not. This is My command unto thee, do thou observe it.

‘Abdu’l-Bahá tells us:— To be silent concerning the faults of others, to pray for them, and to help them, through kindness, to correct their faults. To look always at the good and not at the bad. If a man has ten good qualities and one bad one, to look at the ten and forget the one; and if a man has ten bad qualities and one good one, to look at the one and forget the ten. Never to allow ourselves to speak one unkind word about another, even though that other be our enemy.

http://reference.bahai.org/en/t/o/BNE/bne-68.html

فیلم مستند محاکمۀ بهائیانی که تیرباران شدند

http://news.persian-bahai.org/story/1076



بخشی از فیلم محاکمۀ سال ۱۳۶۰ اعضای شورای مدیریت جامعۀ بهائی در ایران، که به زودی بعد از محاکمه همه تیرباران شدند، برای اولین بار در فیلم مستندی دربارۀ نظام قضائی ایران پخش شد.
این مستند، با عنوان "عدالت انقلابی"، که به فارسی وانگلیسی در شبکۀ بی‌ بی سی موجود است، کارکرد و تأثیر «دادگاه های انقلاب» را بعد از انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ در ایران بررسی میکند. این فیلم چند مصاحبه را نشان می‌دهد: مصاحبه با اعضای خانواده های بعضی از بهائیانی که محاکمه شدند، با کارشناسان مسائل ایران و حقوق بشر، و با افرادی از دو گروه دیگر که با تضییقات شدید مواجه بودند و محاکمه در دادگاه‌های انقلاب را مستقیماً تجربه کردند.
خانم بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل در نیویورک می گوید: «بهائیان تنها گروهی نیستند که در ایران تحت تضییقات بوده اند، اما مظالمی که بر آنها وارد شده سازمان یافته و بخشی از خط مشی رسمی دولت ایران از آغاز انقلاب اسلامی بوده است.»
خانم دوگال می گوید: «این فیلم یک نظام قضائی را نشان می دهد که تمام عناصر یک روند قانونی قابل قبول را نقض می‌کند. از دستگیری و بازداشت خودسرانه گرفته، تا محاکمه پشت درهای بسته و قضّات متعصّب و غیر منصف. همان نظامی که در گذشته بهائیان را اعدام می کرد، حال آنها را زندانی می کند.»
در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۶۰ هشت عضو محفل روحانی ملّی بهائیان ایران – اعضای نُه نفرۀ شورای ملّی منتخبی که بخشی از ساختار اداری بهائی را در هرکشوری تشکیل می دهد – در جلسۀ خود که در منزل یک خانوادۀ بهائی جمع شده بودند دستگیر شدند. ۱۴ روز بعد، در تاریخ ۶ دی ۱۳۶۰، هر هشت نفر به طور مخفیانه تیرباران شدند.
اسامی کسانی که تیرباران شدند عبارتند از آقای مهدی امین امین، آقای جلال عزیزی، دکتر عزّت الله فروهی، خانم ژینوس محمودی، آقای محمود مجذوب، دکتر سیروس روشنی، دکتر قدرت الله روحانی، و آقای کامران صمیمی.
  1. 3
  2. 2
  3. 1
  •  مهناز پراکند، وکیل سرشناس ایرانی که خود نیز در ایران زندانی شده بود، به عنوان یک…
به خانواده‌های این افراد از محاکمه و اعدام خبری داده نشد. اجساد آنها را بدون تشریفات در زمینی بی آب و علف، که دولت آن را کفرآباد نام نهاده بود، مدفون کردند.
این فیلم که اخیراً بدست آمده و حال بعد از سی سال پخش می شود، دو ساعت از محاکمۀ هفت نفر از آقایان عضو محفل ملّی را نشان می دهد. هشتمین عضو دستگیر شده، خانم ژینوس محمودی، در این محاکمه دیده نمی شود اما ایشان هم با هفت عضو دیگر همزمان تیرباران شدند.
دکتر شیرین عبادی در بارۀ این فیلم مستند می گوید: «آنچه را که در این فیلم دیدم می توانم در یک جمله خلاصه کنم: محرومیت از دادرسی عادلانه». دکتر عبادی وکیل سرشناس ایرانی و برندۀ جایزۀ صلح نوبل است که در فیلم "عدالت انقلابی" با او مصاحبه می شود.
در این فیلم، هفت نفر از اعضای محفل ملّی نشان داده می شوند که همه در یک ردیف نشسته اند. تقریباً در حدود یک ساعت و ۳۰ دقیقه از این ویدئوی دو ساعته، قاضی دادگاه، که در هیچ قسمت از فیلم دیده نمی شود، اتهاماتی را علیه بهائیان مطرح می‌کند و به هفت نفر مدافع فقط ۲۶ دقیقه فرصت می دهد که صحبت کنند.
خانم مهناز پراکند، وکیل سرشناس دیگری که خودش در ایران زندانی بود، اظهار می‌کند: دفاع به این معنی نیست که نمایندۀ دادستان به مدافع بگوید حالا دربارۀ این موضوع، تو باید این مطلب را بگوئی. در طول مدّت محاکمۀ هفت نفر بهائی، اتهامات بی پایه و بی اساسی علیه آنان و جامعۀ بهائی بیان می شود. مثلاً آنها به بدنام کردن جمهوری اسلامی از طریق پخش اخبار مربوط به اخراج دانش‌آموزان بهائی از مدارس به رسانه‌ها متهم می‌شوند.
دکتر پیام اخوان، استاد و مشاور حقوقی پیشین دفتر دادستانی محکمۀ بین المللی کیفری سازمان ملل متحد می گوید: گوئی که اخراج بچه‌های دبستانی از مدرسه به خاطر بهائی بودن آنها جزو اسرار حکومت است.
آقای اخوان می گوید: مسخرگی زمانی به اوج خود می‌رسد که دادستان حتی بچه‌های اخراج شده از دبستان را هم متهم به جاسوسی می‌کند.»
این فیلم مستند فقدان روند قانونی را در سیستم قضائی ایران به وضوح نشان می دهد. این فقدان به صورت عدم حضور وکیل مدافع، یا عدم شواهد واقعی علیه مدافعین، عدم وقت کافی برای پاسخ به اتهامات وارده، غرض ورزی‌های قاضی، و فشار و حتی تهدید علیه وکلائی که از متهمین دفاع می کنند، نشان داده می شود.
در مورد این هشت فرد بهائی، ویدیوی محاکمه قبل از اتمام جلسۀ دادگاه قطع می شود و معلوم نیست که آیا حکم آنها در دادگاه اعلام شد یا نه. اما، طبق رأی دادگاه، هر هشت نفر بهائی به اعدام و مصادرۀ اموالشان محکوم شدند. آنها درهمان روزِ محاکمه تیرباران شدند.
خانم بانی دوگال می گوید: «این فیلم مستند اتهامات بی اساس و پوچی را که بهائیان به خاطر آن در ۳۰ سال گذشته تحت آزار و اذیت بوده‌اند را به وضوح نشان می‌دهد. حتی امروز دولت اساسی ترین حقوق شهروندی را از بهائیان سلب کرده است. آزار و اذیت روا شده علیه بهائیان هیچ توجیهی ندارد و تا به حال حتی یک مدرکِ مستند در رابطه با اتهامات وارده به آنها ارائه نشده است. زندگی چند نسل، از نوزاد شیرخوار تا کهنسال شکسته و نحیف، آسیب دیده است.»
امروز بهائیان هنوز از حق تحصیل و حق اشتغال در بخش دولتی و از حقوق بازنشستگی محرومند. آنها به طور غیرعادلانه دستگیر و زندانی می شوند. اکنون بیش از ۷۰ بهائی در ایران، صرفاً به علت باورهایشان، در زندان هستند. گورستان‌های آنها نابود می‌شود، محل کسب و کارشان مورد هجوم و حمله قرار می گیرد و بسته می شود، و در سال های اخیر استفادۀ گستردۀ دولت از رسانه های گروهی، به عنوان وسیله ای برای بدنام کردن و افتراء زدن به بهائیان، افزایش یافته است.
دکتر اخوان می گوید: فقط بحث گذشته نیست، دربارۀ واقعیت چالش‌هائی هم هست که امروز در راه رساندن ایران به فرهنگ رعایت حقوق بشر داریم.»

Sunday, October 18, 2015

Mr. Jalal Azizi

Background Information Regarding Eight Executed Bahá'ís Seen on Trial in the Documentary Iranian Revolutionary Justice In December 1981, eight members of the national governing body of the Bahá'ís in Iran were executed by firing squad after 14 days in prison. A secret trial was held for them behind closed doors and the entire event was recorded on video.
The BBC has now released a documentary film called Revolutionary Justice in Iran, based on the footage of this trial which has been discovered after more than 30 years. Below you will find background information on each of the eight individuals who were arrested on 13 December 1981 and executed on 27 December of the same year.


آقای جلال عزیزی در سال 1928 در خانواده‌ای بهائی در تهران به دنیا آمد. پس از پایان دبیرستان برای تحصیلات دانشگاهی به آلمان رفت و در شهر فرایبورگ، در جنوب آن کشور، ساکن شد. پس از فارغ‌التحصیلی در اقتصاد و حقوق به ایران بازگشت، ازدواج کرد و کسب‌وکارش را آغاز کرد. او و همسرش سه فرزند داشتند. آقای عزیزی عضوی فعال در جامعه‌ی بهایی بود. طی سال‌های پرتلاطم انقلاب، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی همواره او را تحت نظر داشت و چند بار وی را به علّت اعتقاداتِ دینی‌اش بازداشت و زندانی کرد، اما هر بار پس از یکی دو روز با وثیقه آزاد شد. اموال او و برادرانش را به جرم بهائی بودن، ضبط و مصادره کردند. افزون بر این، حساب بانکی او را مسدود کردند و وی مجبور شد معاملات مالیِ خویش را از طریق دیگران انجام دهد. او به رغم اینکه می‌دانست تحت تعقیب و نظارتِ سپاه پاسداران است به عنوان یکی از نمایندگان نهادهای بهائی برای دفاع از حقوقِ بهائیان ستمدیده با مقام‌های حکومتی دیدار می‌کرد. او و برادرش اسکندر عزیزی در یک هفته اعدام شدند. ابتدا وی به عنوان عضو محفل روحانی ملّی و سپس برادرش به عنوان عضو محفل محلی تهران اعدام شدند. برادر بزرگ‌تر .آنها، حبیب‌الله، در ماه اوت همان سال اعدام شده بود.


 Mr. Jalal Azizi was born into a Bahá’í family in Tehran in 1928. After completing his high school education, he moved to Germany to attend university there and settled in Freiburg in the south of the country. He graduated with a degree in economics and law and then returned to Iran where he married and established his own business. He and his wife had three children. Mr. Azizi was an active member of the Bahá'í community. During the turbulent years of the Revolution, he was constantly under the surveillance of the Revolutionary Guards and was arrested and imprisoned several times because of his Bahá'í beliefs, but each time he was released on bail after a day or two. His property and that of his brothers were also seized and sealed because of their beliefs. Further, he was denied access to his bank account and had to conduct his financial transactions through others. Despite the knowledge that he was followed and watched by the Revolutionary Guards, Mr. Azizi met with the authorities as one of the representative of Bahá'í institutions to plead the rights of the persecuted Bahá'ís. Mr. Azizi and his brother, Iskandar Azizi, were both executed in the same week. First, Mr. Azizi was executed as a member of the National Spiritual Assembly and then, Iskandar Azizi, as the member of the Local Assembly of Tehran. Their older brother, Habibu’llah had also been executed in August of the same year.

Saturday, October 17, 2015

Mehdi Amin-Amin

Background Information Regarding Eight Executed Bahá'ís Seen on Trial in the Documentary Iranian Revolutionary Justice In December 1981, eight members of the national governing body of the Bahá'ís in Iran were executed by firing squad after 14 days in prison. A secret trial was held for them behind closed doors and the entire event was recorded on video. The BBC has now released a documentary film called Revolutionary Justice in Iran, based on the footage of this trial which has been discovered after more than 30 years. Below you will find background information on each of the eight individuals who were arrested on 13 December 1981 and executed on 27 December of the same year.



Mehdi Amin-Amin
Mr. Mehdi Amin-Amin was born in Tehran on 4 July 1916. He finished primary and secondary studies at the Tarbiat School in Iran – a school opened by Bahá'ís which was later closed by the government as part of the crack down on the Bahá'í community. Mr. Amin-Amin graduated from the College of Law at Tehran University and obtained a permit as first grade attorney and opened his own private practice in Tehran. He married Ms. Bahiyyih Naimi with whom he had one daughter. Mr. Amin-Amin was a skilled and respected lawyer and a talented poet. As a lawyer, his recognized honesty and nobility of character won him exceptional trust by his clients. During the 1953 upheavals against the Bahá’ís of Yazd, he and two other Bahá’í lawyers were appointed by the National Spiritual Assembly – an elected national council which forms part of the Bahá'í administrative structure in all countries – to defend the imprisoned members of the Local Spiritual Assembly – an elected Bahá'í council at the local level – of Yazd. The court verdict was issued in favour of the Bahá’í defendants. Mr. Amin-Amin also headed the legal task force appointed by the National Assembly, taking a lead in drafting letters to authorities pleading for the rights of the Bahá'ís. At the time of the Revolution, despite the continued advice of his friends and family, Mr. Amin-Amin did not leave Iran as he considered it his duty to stay and serve his country. During the years immediately after the Islamic Revolution, Mr. Amin-Amin was ready to travel wherever his professional help was needed and rendered valuable service to his community. He was elected to the National Spiritual Assembly of the Bahá'ís of Iran after the abduction and disappearance of the members of previous National Assembly in August 1980.

Monday, October 12, 2015

The generations that have gone on before you ...

The generations that have gone on before you—whither are they fled? And those round whom in life circled the fairest and the loveliest of the land, where now are they?
 Profit by their example, O people, and be not of them that are gone astray. Others ere long will lay hands on what ye possess, and enter into your habitations. Incline your ears to My words, and be not numbered among the foolish.
For every one of you his paramount duty is to choose for himself that on which no other may infringe and none usurp from him. Such a thing—and to this the Almighty is My witness—is the love of God, could ye but perceive it.

Gleanings From the Writings of Bahá’u’lláh

Sunday, October 11, 2015

WHEN the Day-Star of Bahá ..

WHEN the Day-Star of Bahá will shine resplendent above the horizon of eternity it is incumbent upon you to present yourselves before His Throne. Beware lest ye be seated in His presence or ask questions without His leave ...

Moreover, take ye good heed not to be reckoned among those of the past who were invested with knowledge, yet by reason of their learning waxed proud before God, the Transcendent, the Self-Subsisting, inasmuch as on that Day it is He Who is the All-Knowing, the Omniscient, the Source of all knowledge, far above such as are endued with learning; and it is He Who is the Potent, the All-Compelling, the Lord of power, in the face of those who wield power; ...

Selections From the Writings of the Báb

Sunday, October 4, 2015

Oneness of God and unity of mankind.

The great and fundamental teachings of Bahá’u’lláh are the oneness of God and unity of mankind. This is the bond of union among Bahá’ís all over the world. They become united among themselves, then unite others. It is impossible to unite unless united. Christ said, “Ye are the salt of the earth; but if the salt has lost his savour, wherewith shall it be salted?” This proves there were dissensions and lack of unity among His followers. Hence His admonition to unity of action.
Now must we, likewise, bind ourselves together in the utmost unity, be kind and loving to each other, sacrificing all our possessions, our honor, yea, even our lives for each other. Then will it be proved that we have acted according to the teachings of God, that we have been real believers in the oneness of God and unity of mankind.

`Abdu'l-Bahá: The Promulgation of Universal Peace

Sunday, September 27, 2015

Love is light in whatsoever house it may shine

Life in this mortal world will quickly come to an end, and this earthly glory, wealth, comfort and happiness will soon vanish and be no more. Summon ye the people to God and call the souls to the manners and conduct of the Supreme Concourse. To the orphans be ye kind fathers, and to the unfortunate a refuge and shelter. To the poor be a treasure of wealth, and to the sick a remedy and healing. Be a helper of every oppressed one, the protector of every destitute one, be ye ever mindful to serve any soul of mankind. Attach no importance to self-seeking, rejection, arrogance, oppression and enmity.
Heed them not. Deal in the contrary way. Be kind in truth, not only in appearance and outwardly. Every soul of the friends of God must concentrate his mind on this, that he may manifest the mercy of God and the bounty of the Forgiving One. He must do good to every soul whom he encounters, and render benefit to him, becoming the cause of improving the morals and correcting the thoughts so that the light of guidance may shine forth and the bounty of His Holiness the Merciful One may encompass. Love is light in whatsoever house it may shine and enmity is darkness in whatsoever abode it dwell.

Bahá’í World Faith—Selected ‘Abdu’l-Bahá

O ye dear friends!

O ye dear friends!
The world is engaged in war and struggle, and mankind is in the utmost conflict and danger. The darkness of unfaithfulness has enshrouded the earth and the illumination of faithfulness has become concealed. All nations and tribes of the world have sharpened their claws and are warring and fighting with each other. The edifice of man is shattered. Thousands of families are wandering disconsolate. Thousands of souls are besmeared with dust and blood in the arena of battle and struggle every year, and the tent of happiness and life is overthrown. The prominent men become commanders and boast of bloodshed, and glory in destruction. One says: “I have severed with my sword the necks of a nation,” and one: “I have levelled a kingdom to the dust”; and another: “I have overthrown the foundation of a government.” This is the pivot around which the pride and glory of mankind are revolving.....

Bahá’í World Faith—Selected Writings of ‘Abdu’l-Bahá

Saturday, September 26, 2015

Be ye manifestations of ...

It is incumbent upon you to have union and harmony and love and uprightness,
Be ye manifestations of the mercy of God, dawning-places of the light of His great bounty, and arise with all steadfastness, truthfulness, trustworthiness, compassion, modesty, love and accord with the people of the world, no matter of what community they may be; inasmuch as it behooveth the light to shine even upon the rocks in the field, and the soul is qualified for quickening individuals, even though they be of the ugliest and most disagreeable form, and a pure tree is adapted to bestow a blessed fruit even upon those who throw stones at it.
and to be characterized with the morals of your Lord, the Clement; to walk in the highway of equity and beneficence.

Tablets of Abdul-Baha, Abbas

Sunday, September 20, 2015

O COMPANION OF MY THRONE!

Hear no evil, and see no evil, abase not thyself, neither sigh and weep. Speak no evil, that thou mayest not hear it spoken unto thee, and magnify not the faults of others that thine own faults may not appear great; and wish not the abasement of anyone, that thine own abasement be not exposed. Live then the days of thy life, that are less than a fleeting moment, with thy mind stainless, thy heart unsullied, thy thoughts pure, and thy nature sanctified, so that, free and content, thou mayest put away this mortal frame, and repair unto the mystic paradise and abide in the eternal kingdom for evermore.
The Hidden Words of Bahá’u’lláh


ای رفيق عرشی
 بد مشنو و بد مبين و خود را ذليل مکن و عويل برميار * يعنی بد مگو تا نشنوی و عيب مردم را بزرگ مدان تا عيب تو بزرگ ننمايد و ذلّت نفسی مپسند تا ذلّت تو چهره نگشايد * پس با دل پاک و قلب طاهر و صدر مقدّس و خاطر منزّه در ايّام عمر خود که اقلّ از آنی محسوبست فارغ باش تا بفراغت از اين جسد فانی بفردوس معانی راجع
شوی و در ملکوت باقی مقرّ يابی *


حضرت بهاءالله کلمات مکنونه

Saturday, September 19, 2015

This earthly life shall ...

 "Say, this earthly life shall come to an end, and everyone shall expire and return unto my Lord God Who will reward with the choicest gifts the deeds of those who endure with patience. Verily thy God assigneth the measure of all created things as He willeth, by virtue of His behest; and those who conform to the good-pleasure of your Lord, they are indeed among the blissful.
Thy Lord hath never raised up a prophet in the past who failed to summon the people to His Lord, and today is truly similar to the times of old, were ye to ponder over the verses revealed by God."

Selections From the Writings of the Báb

Saturday, September 12, 2015

Be thou of the people of ...

"Be thou of the people of hell-fire, but be not a hypocrite.
Be thou an unbeliever, but be not a plotter.
Make thy home in taverns, but tread not the path of the mischief-maker.
Fear thou God, but not the priest.
Give to the executioner thy head, but not thy heart.
Let thine abode be under the stone, but seek not the shelter of the cleric.
Thus doth the Holy Reed intone its melodies, and the Nightingale of Paradise warble its song, so that He may infuse life eternal into the mortal frames of men, impart to the temples of dust the essence of the Holy Spirit and the heavenly Light, and draw the transient world, through the potency of a single word, unto the Everlasting Kingdom."

Extracts From The Writings Of Bahá'u'lláh, #2050

Monday, September 7, 2015

The source of crafts, sciences and arts is ...

" The source of crafts, sciences and arts is the power of reflection. Make ye every effort that out of this ideal mine there may gleam forth such pearls of wisdom and utterance as will promote the well-being and harmony of all the kindreds of the earth.
Under all conditions, whether in adversity or at ease, whether honored or afflicted, this Wronged One hath directed all men to show forth love, affection, compassion and harmony. And yet whenever there was any slight evidence of progress and advancement, those concealed behind the veils would sally forth and utter calumnies more wounding than the sword. They cling unto misleading and reprehensible words and suffer themselves to be deprived of the ocean of verses revealed by God.

Tablets of Bahá’u’lláh, Kalimát-i-Firdawsíyyih P. 73

Sunday, September 6, 2015

The well-being of mankind, its peace and security,....

The One true God beareth Me witness, and His creatures will testify, that not for a moment did I allow Myself to be hidden from the eyes of men, nor did I consent to shield My person from their injury. Before the face of all men I have arisen, and bidden them fulfil My pleasure.

 My object is none other than the betterment of the world and the tranquillity of its peoples. The well-being of mankind, its peace and security, are unattainable unless and until its unity is firmly established. This unity can never be achieved so long as the counsels which the Pen of the Most High hath revealed are suffered to pass unheeded.

Gleanings From the Writings of Bahá’u’lláh

Saturday, September 5, 2015

In the East the light of His Revelation hath brokeni Words

Say: In the East the light of His Revelation hath broken; in the West have appeared the signs of His dominion. Ponder this in your hearts, O people, and be not of those who have turned a deaf ear to the admonitions of Him Who is the Almighty, the All-Praised. Let the Breeze of God awaken you. Verily, it hath wafted over the world. Well is it with him that hath discovered the fragrance thereof and been accounted among the well-assured.

 O concourse of bishops! Ye are the stars of the heaven of My knowledge. My mercy desireth not that ye should fall upon the earth. My justice, however, declareth: ‘This is that which the Son hath decreed.’ And whatsoever hath proceeded out of His blameless, His truth-speaking, trustworthy mouth, can never be altered. The bells, verily, peal out My Name, and lament over Me, but My spirit rejoiceth with evident gladness. The body of the Loved One yearneth for the cross, and His head is eager for the spear, in the path of the All-Merciful. The ascendancy of the oppressor can in no wise deter Him from His purpose. We have summoned all created things to attain the presence of thy Lord, the King of all names. Blessed is the man that hath set his face towards God, the Lord of the Day of Reckoning..’

Tablets of Bahá’u’lláh, LAWḤ-I-AQDAS, P.14

O Salman!

O Salman! The door of the knowledge of the Ancient Being hath ever been, and will continue for ever to be, closed in the face of men. No man's understanding shall ever gain access unto His holy court. As a token of His mercy, however, and as a proof of His loving-kindness, He hath manifested unto men the Day Stars of His divine guidance, the Symbols of His divine unity, and hath ordained the knowledge of these sanctified Beings to be identical with the knowledge of His own Self.
Whoso recognizeth them hath recognized God. Whoso hearkeneth to their call, hath hearkened to the Voice of God, and whoso testifieth to the truth of their Revelation, hath testified to the truth of God Himself. Whoso turneth away from them, hath turned away from God, and whoso disbelieveth in them, hath disbelieved in God. Every one of them is the Way of God that connecteth this world with the realms above, and the Standard of His Truth unto every one in the kingdoms of earth and heaven. They are the Manifestations of God amidst men, the evidences of His Truth, and the signs of His glory.

Gleanings From the Writings of Bahá’u’lláh

Sunday, August 30, 2015

Qualifications of the divinely enlightened soul.


1. KNOWLEDGE. Man must attain the knowledge of God.
2. FAITH.
3. STEADFASTNESS.
4. TRUTHFULNESS. Truthfulness is the foundation of all the virtues of the world of humanity. Without truthfulness, progress and success in all of the worlds of God are impossible for a soul. When this holy attribute is established in man, all the divine qualities will also become realized.
 5. UPRIGHTNESS. And this is one of the greatest divine attainments.
As to the seven qualifications (of the divinely enlightened soul) of which thou hast asked an explanation, it is as follows:
6. FIDELITY. This is also a beautiful trait of the heavenly man.
7. EVANESCENCE OR HUMILITY. That is to say, man must become evanescent in God. Must forget his own selfish conditions that he may thus arise to the station of sacrifice.

‘Abdu’l-Bahá



Saturday, August 29, 2015

The second Taráz is to consort ...

The second Taráz is to consort with the followers of all religions in a spirit of friendliness and fellowship, to proclaim that which the Speaker on Sinai hath set forth and to observe fairness in all matters.

They that are endued with sincerity and faithfulness should associate with all the peoples and kindreds of the earth with joy and radiance, inasmuch as consorting with people hath promoted and will continue to promote unity and concord, which in turn are conducive to the maintenance of order in the world and to the regeneration of nations. Blessed are such as hold fast to the cord of kindliness and tender mercy and are free from animosity and hatred.
This Wronged One exhorteth the peoples of the world to observe tolerance and righteousness, which are two lights amidst the darkness of the world and two educators for the edification of mankind. Happy are they who have attained thereto and woe betide the heedless.

Tablets of Bahá’u’lláh Revealed After the Kitáb-i-Aqdas
TARAZÁT (Ornaments) P. 36