.............
ای حبیب من ، نغمات روح را به جان و دل گوش کن و چون بصر حفظش نما که همیشه
ایام معارف الهی به مثابۀ ابر نیسانی بر اراضی قلوب انسانی جاری نیست .
سحاب رحمت جانان جز بر ریاض جان نبارد و در غیر بهاران این کرم نفرماید .
فصول دیگر را از این فضل اکبر نصیبی نیست و اراضی جُرُز را از این کرم
قسمتی نه .
ای برادر ، هر بحری لولو ندارد و هر شاخی گل نیارد و بلبل بر آن نسراید.پس تا بلبل بوستان معنوی به گلستان الهی بازنگشت و انوار صبح معانی به شمس حقیقی راجع نشد ، سعی کنید که شاید در این گلخن فانی بویی از گلشن باقی بشنوید و در زلّ اهل این مدینۀ جاوید بمانید .
و چون به این رتبۀ بلند اعلی رسیدی و به این درجۀ عظما فائز شدی یار بینی و اغیار فراموش کنی .
یار بی پرده از در و دیوار در تجلیست یا اولوالابصار
از قطرۀ جان گذشتی و به بحر جانان واصل شدی .
ای عجب که یار چون شمس آشکار و اغیار در طلب زخارف و دینار .
بلی ، از شدت ظهور پنهان مانده و از کثرت بروز مخفی گشته .
حق عیان چون مهر رخشان آمده حیف کــاندر شهــر کـوران آمـده
No comments:
Post a Comment