مناجات حضرت عبدالبهاء،

هُوَاللّه
 ای پروردگار آن مشتاقان را تجلّیِ عنایت فرما و اَبوابِ موهبت بگشا؛
از هر آلودگی طَیِّب و طاهر کن و از هر ناشایستگی آزادی بخش؛
قَمیصشان چون پیرهن یوسف معطّر کن و خُلق و خویشان را چون جَیبِ نسیمِ صبا پُرمُشک و عنبر نما.
به صفاتِ رحمانیّت مُتّصِف کن و به اخلاق روحانیان متخلّق تا آیاتِ توحید گردند و بَیِّناتِ اشراقِ نورِ ربِّ فرید؛
سببِ عزّت امرِ تو گردند و علّتِ بزرگواری قدر خود، تا شدّتشان به رَخا مبدّل گردد و فقرشان به غنا؛ عزّتِ ابدیّه یابند و موهبت سرمدیّه؛ مَظاهرِ تقدیس گردند و مَطالعِ تنزیه، از عالم نورانیّت و روحانیّت حکایت کنند تا جمیع ابواب از جمیع جهات بر وُجوهشان گشوده گردد. انّکَ اَنتَ القَویُّ القَدیر
. ع ع
 (حضرت عبدالبهاء، مجموعه مناجات های چاپ آلمان، شمارۀ۳۶۳)